کتاب مقدس درباره بی عدالتی چه می گوید؟
کتاب مقدس مطالب زیادی در مورد بی عدالتی عنوان کرده است. ما می دانیم که خداوند طرفدار عدالت است و حتی با جزئی ترین بی عدالتی ها هم مخالفت می کند. نویسنده امثال می گوید: «خداوند از اشخاصی که در داد و ستد از ترازو و سنگهای نادرست استفاده میکنند متنفر است» (امثال فصل ۲۰ آیه ۲۳). عدالت، اساس پادشاهی خداوند است (مزامیر فصل ۸۹ آیه ۱۴)، او تبعیض را در هیچ موردی نمی پذیرد، چه در مورد وزنه ترازو یا در مورد سیستم قضایی ناعادل (لاویان فصل ۱۹ آیه ۱۵، یعقوب فصل ۲ آیه های ۸-۹). آیه های متعددی در عهد قدیم و جدید، تنفر خدا را از بی عدالتی نشان می دهند (دوم تواریخ فصل ۱۹ آیه ۷؛ ایوب فصل ۶ آیه ۲۹، فصل ۱۱ آیه ۱۴؛ امثال فصل ۱۶ آیه ۸؛ حزقیال فصل ۱۸ آیه ۲۴؛ رومیان فصل ۹ آیه ۱۴).
اشعیا در دوره ای زندگی می کرد که یهودا با بی عدالتی دست و پنجه نرم می کرد: «انصاف را زیر پا گذاشتهایم؛ عدالت را از خود راندهایم؛ حقیقت را در کوچهها انداختهایم و صداقت را به بوتهٔ فراموشی سپردهایم. راستی از بین رفته است؛ و هر که بخواهد از ناراستی دوری کند، مورد سرزنش واقع میشود» (اشعیا فصل ۵۹ آیه های ۱۴-۱۵). خداوند پیام ساده ای برای آنها داشت: «نیکوکاری را بیاموزید و با انصاف باشید. به مظلومان و یتیمان و بیوهزنان کمک کنید» (اشعیا فصل ۱ آیه ۱۷). خدا از آنها می خواهد تا زنجیرهای بی عدالتی را پاره کنند (اشعیا فصل ۵۸ آیه ۶، نگاه کنید به مزامیر فصل ۸۲ آیه ۳)، او به این مطلب اشاره می کند که بی عدالتی نوعی از اسارت و ظلم است.
در کتاب یعقوب شاهد عمق احساس خداوند نسبت به بی عدالتی هستیم. خداوند تنگ نظر و وسواسی نیست. او فقط برای اجرای نظم و قانون به عدالت اهمیت نمی دهد. مسائل عمیق تری در معرض خطر قرار دارند. در یعقوب فصل دوم درباره تبعیض می خوانیم. یعقوب با گروهی از ایمانداران صحبت می کند که دیگران را در بر اساس موقعیت اجتماعی قضاوت می کنند. بی عدالتی در قلب انسان نشان دهنده تبعیض، قضاوت گرایی و فقدان عشق است. ما وقتی سعی می کنیم بر اساس معیارهای انسانی، پاک و درست باشیم، معیار خداوند یعنی کمال و بی عیبی را فراموش می کنیم. از دید خداوند هر چیزی کمتر از کمال، بی عدالتی است.
همه انسان ها سقوط کرده اند به همین دلیل در ذات خود بی عدالتی دارند. ما کارهای غلط فراوانی انجام می دهیم. همانطور که یعقوب می گوید، «ما مرتکب اشتباهات زیادی می شویم» (یعقوب فصل ۳ آیه ۲). وقتی غیرمنصفانه قضاوت می کنیم و معیارهایی از دیگران طلب می کنیم که خودمان به آنها عمل نمی کنیم، بی عدالتی به زندگی ما رخنه می کند.
تنها راه واقعی برای فرار از بی عدالتی این است که اول از همه، عدالت کامل خدا و بی عدالتی ذاتی انسان را قبول کنیم و سپس عدالت و راستی خدا را بپذیریم (اول یوحنا فصل ۱ آیه های ۵-۹). تنها زمانی که دست از تلاش برای درستکار شدن توسط خودمان بر می داریم، می توانیم به کسی که گناهکاران را بی گناه می کند، اعتماد کنیم (رومیان فصل ۴ آیه ۵). سپس به عنوان فرزندان خدا می توانیم با بی عدالتی های اطراف خود با کمال فروتنی مبارزه کنیم (میکاه فصل ۶ آیه ۸، یعقوب فصل ۱ آیه ۲۷).
عیسی مسیح کاملا عادل است و هیچگونه بی عدالتی در او وجود ندارد، به همین دلیل می تواند عدالت واقعی را برقرار سازد. «پدرم خدا داوری گناهان تمام مردم را به من واگذار کرده» (یوحنا فصل ۵ آیه ۲۲). ما منتظر روزی هستیم که عدالت بر قرار می شود و بی عدالتی برای همیشه از بین می رود. «او بر تخت پادشاهی داوود خواهد نشست و بر سرزمین او تا ابد سلطنت خواهد کرد. پایهٔ حکومتش را بر عدل و انصاف استوار خواهد ساخت، و گسترش فرمانروایی صلحپرور او را انتهایی نخواهد بود. خداوند قادر متعال چنین اراده فرموده و این را انجام خواهد داد» (اشعیا فصل ۹ آیه ۷).